Vogel
Halmaheraijsvogel
Halmaheraijsvogel
Todiramphus funebris
Log in om deze soort toe te voegenDe Halmaheraijsvogel behoort tot het geslacht Todiramphus binnen de familie van IJsvogels (Alcedinidae).
Deze vogel leeft uitsluitend op het Indonesische eiland Halmahera en wordt gevonden in vochtige laaglandbossen, mangroves en moerasgebieden. Hij jaagt vaak vanuit stille perken in primaire en secundaire bossen en wordt bekend om zijn langzame, klagende roep. De soort vertoont territoriaal gedrag en is relatief schuw.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Scharrelaars (Coraciiformes)
- Bird Family
- IJsvogels (Alcedinidae)
- Bird Genus
- Todiramphus
Ringmaat
Welzijnsadviezen
IJsvogels
IJsvogels zijn kleine tot middelgrote visetende vogels die leven langs oevers van rivieren, vijvers en meren. Ze jagen vanaf lage zitplaatsen en broeden in zelfgegraven nesttunnels in zandige oevers. In de avicultuur vragen ze om helder water, nestgelegenheid en een rustige, goed onderhouden omgeving. De volgende welzijnsadviezen zijn gebaseerd op beschikbare literatuur en wetenschappelijk onderzoek. Deze adviezen zijn niet door ons opgesteld, maar worden in de vakliteratuur genoemd als onderbouwing voor goede welzijnspraktijken. Ze dienen als externe referentie en aanvulling op praktijkervaring.
- Huisvesting: buitenverblijf met waterpartij (15–25 m² per koppel); waterdiepte 30–60 cm; zandige oever met nesttunnel; zitstokken boven water; binnenverblijf ± 2 m² per vogel, droog en goed geventileerd.
- Klimaat: afhankelijk van de soort tropisch tot gematigd; temperatuur 18–28 °C; bij < 10 °C verwarmd binnenhok; luchtvochtigheid 60–80%; bescherming tegen regen en tocht.
- Sociaal: te houden per koppel; territoriaal tijdens broedperiode; visuele afscheiding tussen verblijven voorkomt agressie.
- Voeding: kleine visjes, insecten, kreeftachtigen en amfibieën; levend of bewegend voer stimuleert natuurlijk gedrag; altijd vers water beschikbaar.
- Overig: schoon, helder water essentieel; natuurlijke nesttunnels of kunstmatige zandwanden voorzien; rustige ligging en dagelijkse hygiëne bevorderen welzijn en broedsucces.
Man:
Het mannetje is een middelgrote ijsvogel van circa 23�25 cm lengte, met een compacte bouw, korte staart en zware, rechte snavel. Het verenkleed is opvallend contrastrijk: de kop, rug, vleugels en staart zijn diep zwart, met een subtiele blauwachtige glans in zonlicht, terwijl de onderzijde zuiver wit is. De keel en kin zijn wit, en de scheiding tussen het zwarte en witte verenkleed is scherp afgelijnd langs de borst en nek. De snavel is lang, recht en zwart, de iris donkerbruin, en de poten zijn donkergrijs tot zwart. De algehele indruk is die van een strak zwart-wit gekleurde vogel, zonder de turquoise of blauwe tinten die veel andere Todiramphus-soorten vertonen.
Vrouw:
Het vrouwtje lijkt sterk op het mannetje, maar is gemiddeld iets kleiner en kan meer dof roetzwart zijn, met minder glans op de rug en vleugels. De witte onderzijde is soms licht beige getint. De snavel is iets korter en soms met een donkergrijsachtige ondersnavelbasis.
Juveniel:
Juvenielen zijn valer van kleur, met een donkerbruin tot zwartbruin verenkleed boven en een vaal witgrijze onderzijde. De scheiding tussen boven- en onderzijde is minder scherp. De snavel is donkergrijs met een bleke ondersnavelbasis, en de poten zijn vleeskleurig tot grijs. De volwassen, diepzwarte bovenzijde ontwikkelt zich na de eerste volledige rui.
Kuiken:
De kuikens zijn nestblijvers, kaal en blind bij uitkomst, met roze huid. Binnen enkele dagen ontwikkelen ze dun grijs dons. De snavel is kort en bleekgrijs, de poten vleeskleurig. De zwarte bovenzijde en witte onderzijde verschijnen pas in het late juveniele stadium, vlak voor het uitvliegen.