Vogel
Swinhoe's fazant
Swinhoe's fazant
Lophura swinhoii
Log in om deze soort toe te voegenDe Swinhoe's fazant (synoniem: Swinhoe fazant) behoort tot het geslacht Lophura binnen de familie van Hoenderachtigen (Phasianidae).
De Swinhoe-fazant, endemisch in Taiwan, leeft in subtropische bergbossen tussen 200 en 2300 meter hoogte. Ze bewonen voornamelijk ongestoorde primaire en secundaire bossen met dichte ondergroei. Hun dieet bestaat uit zaden, fruit en insecten. Mannelijke vogels tonen complexe baltsrituelen, terwijl vrouwtjes eieren leggen en uitbroeden. De soort staat als "niet bedreigd, maar potentieel kwetsbaar" op de IUCN-lijst vanwege habitatverlies en beperkte verspreiding.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Hoenderachtigen (Galliformes)
- Bird Family
- Fazantachtigen (Phasianidae)
- Bird Genus
- Lophura
Ringmaat
Man 14.0 mm Vrouw 14.0 mmWelzijnsadviezen
Fazanten
Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, hokko’s en ruigpoothoenders. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Ze vragen om ruime, veilige en goed ingerichte verblijven met aandacht voor beschutting en afzondering, sociaal gedrag en een natuurlijke bodembedekking. De volgende hoofdpunten worden door Aviornis als welzijnsadviezen aanbevolen.
- Huisvesting: ruime volière, minimale hoogte > 1,80 m.
- Het oppervlak in M2 per koppel. (inclusief binnenverblijf en/of afscherming)
• Voor kleine soorten (bv Pauwfazanten) > 4
• Voor middel grote soorten (bv Elliotfazanten) > 8
• Voor grote soorten (bv Oorfazanten) > 12
• Voor zeer grote soorten (bv Pauwen, Hokko’s) > 18 - Omdat zieke en jonge vogels een aangepaste verzorging nodig hebben mag de huisvesting hier van afwijken.
- Inrichting: volière voorzien van struiken / bomen / lage vegetatie en/of andere elementen om zich achter terug te trekken; zitgelegenheid; met voldoende schuilgelegenheid tegen weersinvloeden.
- Klimaat: de meeste soorten zijn winterhard; maar moeten wel beschikken over een droge en tochtvrije bescherming.
• De niet winterharde soorten moeten beschikken over een vorstvrij binnenverblijf; schaduw is nodig in de zomer. - Sociaal: houden volgens soort specifieke structuur, fazanten in koppels, soms zijn trio’s of groepen mogelijk, pauwen mogelijkerwijs in zeer grote verblijven of vrij rondlopend in groepen. De hanen van sommige soorten kunnen vooral in de kweekperiode agressief tegen de hen zijn, daarom zijn voldoende schuilmogelijkeden belangrijk.
- Voeding: Fazantenvoer of volledig pluimveevoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit/bessen en insecten; tijdens kweek extra dierlijk eiwit; altijd vers water en grit.
- Overig: droge, goed doorlatende bodem; geschikte bodembedekking; visuele afscheiding tussen koppels; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Wetgeving(en)
EU verordening bijlage X
Deze vogelsoort valt onder de bepalingen van bijlage X, waarin aanvullende regels zijn vastgelegd rondom invoer, gezondheid en welzijn. Bij binnenkomst in de Europese Unie moeten vogels voldoen aan strikte veterinaire eisen, inclusief verplichte quarantaine en gezondheidsverklaringen om verspreiding van ziekten te voorkomen. Voor de avicultuur betekent dit dat alleen vogels die aan deze voorwaarden voldoen, gehouden mogen worden. Daarnaast gelden er extra eisen ten aanzien van huisvesting en verzorging, zodat het welzijn van de vogels gewaarborgd blijft.
De belangrijkste vereisten zijn:
- Betreft soorten met invoer- en houderijvoorwaarden.
- Verplichte controles op gezondheid en welzijn bij invoer.
- Voorzien van een gesloten pootring of een microchip
- Quarantaine en veterinaire keuring vaak vereist.
- Alleen toegestaan wanneer aan alle welzijns- en gezondheidsregels wordt voldaan.
Man:
Het mannetje is een middelgrote, zeer kleurrijke fazant van circa 70-80 cm lengte. De kop is diepblauw met een glanzende blauwe kuif die naar achteren doorloopt. Rond het oog bevindt zich een kale, felrode huidzone. De hals en borst zijn glanzend blauw met een paarsige weerschijn. De rug en vleugels zijn donkerblauw tot zwart, terwijl de schouderveren zuiver wit zijn en sterk contrasteren. De buik is zwart, en de flanken zijn blauwzwart met een groene glans. De staart is lang en glanzend blauwzwart, met enkele witte buitenste veren. De snavel is hoornkleurig tot lichtgrijs, de poten zijn rood en voorzien van sporen, en de iris is donkerbruin.
Vrouw:
Het vrouwtje is veel kleiner en onopvallend gekleurd, met een verenkleed dat overwegend bruin is met kastanjebruine en beige schubtekening en bandering. De borst en buik zijn beige tot lichtbruin met fijne stippen. De staart is korter en bruin gebandeerd. De rode ooghuid is aanwezig maar minder fel dan bij het mannetje. De snavel is grijsbruin, de poten roodachtig maar meestal zonder sporen, en de iris is bruin.
Juveniel:
Juvenielen lijken sterk op het vrouwtje en zijn overwegend bruin met subtiele lichte en donkere patronen. De borst en buik zijn vuilwit tot beige met kleine stipjes. De snavel is donkergrijs, de poten vleeskleurig tot bleekrood en de iris zeer donker. Bij jonge hanen verschijnen tijdens de eerste rui de blauwe borst, de witte schouderveren en de glanzende kuif.
Kuiken:
De kuikens zijn bedekt met zacht geelbruin dons voorzien van donkere lengtestrepen over rug en kop, een uitstekend camouflagepatroon op de bosbodem. De onderzijde is bleekgeel tot crème. De snavel is klein en donkergrijs, de poten vleeskleurig, en de iris zwartbruin. Het geslachtsverschil wordt pas zichtbaar na de eerste rui.