Zarudny's fazant

Phasianus colchicus zarudnyi

Log in om deze soort toe te voegen

De Zarudny's fazant (synoniem: Zarudny fazant) behoort tot het geslacht Phasianus binnen de familie van Hoenderachtigen (Phasianidae).

Deze vogelsoort is inheems in centraal Azië en verbreidt zich over oostelijk Turkmenistan. Het is een algemene bewoner van open landschappen, zoals graslanden en akkers, waar ze dichte vegetatie voor bescherming zoeken. Ze zijn sociaal en vormen groepen buiten het broedseizoen. Hun vluchtgedrag is kort en snel, vaak gevolgd door luide geluiden om soortgenoten te waarschuwen.

Zarudny's fazant
Common Pheasant (zarudnyi)
Amu-Darja Fasan
Faisan de Colchide (zarudnyi)

Taxonomische indeling

Bird Order
Hoenderachtigen (Galliformes)
Bird Family
Fazantachtigen (Phasianidae)
Bird Genus
Phasianus

Ringmaat

Man 12.0 mm Vrouw 12.0 mm

Welzijnsadviezen

Fazanten

Hoenderachtigen omvatten een brede groep vogels zoals fazanten, pauwen, hokko’s en ruigpoothoenders. Deze vogels worden in de avicultuur gehouden vanwege hun sierwaarde en gedragsrijkdom. Ze vragen om ruime, veilige en goed ingerichte verblijven met aandacht voor beschutting en afzondering, sociaal gedrag en een natuurlijke bodembedekking. De volgende hoofdpunten worden door Aviornis als welzijnsadviezen aanbevolen.

  • Huisvesting: ruime volière, minimale hoogte > 1,80 m.
  • Het oppervlak in M2 per koppel. (inclusief binnenverblijf en/of afscherming)
    •    Voor kleine soorten (bv Pauwfazanten) > 4
    •    Voor middel grote soorten (bv Elliotfazanten) > 8
    •    Voor grote soorten (bv Oorfazanten) > 12
    •    Voor zeer grote soorten (bv Pauwen, Hokko’s) > 18
  • Omdat zieke en jonge vogels een aangepaste verzorging nodig hebben mag de huisvesting hier van afwijken.
  • Inrichting: volière voorzien van struiken / bomen / lage vegetatie en/of andere elementen om zich achter terug te trekken; zitgelegenheid; met voldoende schuilgelegenheid tegen weersinvloeden.
  • Klimaat: de meeste soorten zijn winterhard; maar moeten wel beschikken over een droge en tochtvrije bescherming.
    •    De niet winterharde soorten moeten beschikken over een vorstvrij binnenverblijf; schaduw is nodig in de zomer.
  • Sociaal: houden volgens soort specifieke structuur, fazanten in koppels, soms zijn trio’s of groepen mogelijk, pauwen mogelijkerwijs in zeer grote verblijven of vrij rondlopend in groepen. De hanen van sommige soorten kunnen vooral in de kweekperiode agressief tegen de hen zijn, daarom zijn voldoende schuilmogelijkeden belangrijk.
  • Voeding: Fazantenvoer of volledig pluimveevoer, aangevuld met zaden, granen, groenvoer, fruit/bessen en insecten; tijdens kweek extra dierlijk eiwit; altijd vers water en grit.
  • Overig: droge, goed doorlatende bodem; geschikte bodembedekking; visuele afscheiding tussen koppels; overbezetting vermijden om stress en verenpluk te voorkomen.
Huisvestingsrichtlijnen Fazanten

Wetgeving(en)

EU verordening bijlage B (CITES appendix II)

Europese soort (EG richtlijn)

Deze vogel behoort tot een beschermde Europese soort onder de Vogelrichtlijn. Dit betekent dat het verboden is om exemplaren uit de natuur te vangen, te verstoren of te houden. Alleen vogels die aantoonbaar in gevangenschap zijn gekweekt mogen in avicultuur worden gehouden. Voor deze vogels is het noodzakelijk dat er geldge herkomstbewijzen of kweekverklaringen aanwezig zijn, zodat altijd kan worden aangetoond dat de vogel legaal is verkregen.

De belangrijkste vereisten zijn:

  • Verbod op het vangen en houden van inheemse wilde vogels.
  • Alleen aantoonbaar gekweekte vogels mogen worden gehouden.
  • Voorzien van een gesloten pootring of een microchip
  • Legale herkomst moet altijd met bewijsstukken (bijv. kweekverklaring) kunnen worden aangetoond.

Man:
Het mannetje is een forse fazant van circa 75-85 cm lengte, waarvan de lange, wigvormige staart ruim de helft van de lichaamslengte uitmaakt. Het verenkleed is bont en glanzend: de kop en hals zijn donkergroen met een metaalachtige glans, omlijst door een witte halsring die soms smal en onvolledig kan zijn. De borst is diep kastanjebruin met een purperen glans, de flanken zijn goud- tot zandbruin met zwarte bandering. De rug en vleugeldekveren zijn bruin met donkere vlekken, wat een geschubd effect geeft. De staartveren zijn zandbruin met duidelijke zwarte dwarsbanden. De kale huid rond de ogen is fel rood. De snavel is hoornkleurig, de poten grijsgroen met goed ontwikkelde sporen, en de iris is donkerbruin.

Vrouw:
Het vrouwtje is kleiner (55-65 cm lengte) en sober gekleurd, perfect aangepast aan camouflage. Het verenkleed is overwegend zandbruin tot licht kastanjebruin, voorzien van donkere vlekken en fijne bandering. De keel en buik zijn lichter, vuilwit tot crème. De staart is korter, bruin en gebandeerd. De snavel is lichter hoornkleurig, de poten grijsgroen en de rode ooghuid is veel minder opvallend dan bij het mannetje.

Juveniel:
Juvenielen lijken sterk op het vrouwtje, met een overwegend bruin gebandeerd verenkleed. Jonge hanen beginnen vanaf hun eerste winter een donkergroene glans op de kop en langere staartveren te ontwikkelen, evenals de rode ooghuid. De iris is donkerbruin, de poten grijzer en de snavel lichter dan bij volwassen dieren.

Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met zacht, geelbruin dons met donkere rugstrepen en een donker maskerachtig patroon rond de ogen, een typische camouflage van grondbroedende fazanten. De onderzijde is lichter, vuilwit tot crème. De snavel is klein en grijs, de poten vleeskleurig en de ogen donker. De kenmerkende glanzende kleuren en lange staartveren ontwikkelen zich pas na de eerste jeugdrui bij jonge hanen.