Vogel
Bourkes parkiet
Bourkes parkiet
Neopsephotus bourkii
Log in om deze soort toe te voegenDe Bourkes parkiet behoort tot het geslacht Neopsephotus binnen de familie van Papegaaien (Psittaculidae).
Deze vogelsoort komt voor in de droge binnenlanden van Australi�, vooral in gebieden met mulga en andere acaciabossen, spinifexvlakten en open eucalyptusbossen. De vogel leeft vaak in paren of kleine groepen, maar tijdens droge periodes verzamelen zich grotere aantallen bij waterplaatsen. Het is een nomadische soort die zich aanpast aan de beschikbaarheid van water en voedsel. De vogels zijn voornamelijk op de grond te vinden, waar ze zaden eten, en zijn meestal rustig en schuw.
Taxonomische indeling
- Bird Order
- Papegaaiachtigen (Psittaciformes)
- Bird Family
- Papegaaien van de Oude Wereld (Psittaculidae)
- Bird Genus
- Neopsephotus
Ringmaat
Man 4.0 mm Vrouw 4.0 mmWelzijnsadviezen
Overige vogels
De categorie overige vogels omvat een zeer brede en diverse groep vogelsoorten met uiteenlopende biologische, ecologische en gedragsmatige kenmerken. Vanwege deze grote variatie is het niet mogelijk om één uniforme set huisvestingsrichtlijnen op te stellen die voor alle soorten binnen deze categorie passend en verantwoord is.
Om die reden zijn er voor deze categorie geen specifieke, vastomlijnde richtlijnen geformuleerd. Bij het huisvesten van overige vogels dient altijd maatwerk te worden toegepast, waarbij rekening wordt gehouden met de soortspecifieke behoeften, natuurlijke leefwijze, sociale structuur en welzijnseisen van de betreffende vogels. Algemene principes van dierenwelzijn, veiligheid en verzorging blijven hierbij leidend.
Wetgeving(en)
EU verordening bijlage B (CITES appendix II)
EU verordening bijlage B (CITES appendix II)
Deze vogelsoort wordt wereldwijd beschouwd als een (bijna) bedreigde soort in het oorspronkelijke leefgebied, of de handel in deze soort kan hiertoe leiden.
Deze soort staat daarom op Bijlage B van de Europese Verordening en CITES appendix II.
Binnen de avicultuur (in volière-milieu) mag deze soort alleen worden gehouden, gefokt of verhandeld als de legale herkomst kan worden aangetoond. De lidstaten aangesloten bij het CITES-verdrag (Convention on International Trade in Endangered Species of wild flora and fauna) hebben internationale regels opgesteld die het houden, fokken en verhandelen van deze dieren onder strikte voorwaarden mogelijk maakt.
In de avicultuur is het toegestaan deze soort te houden en te kweken, mits de legale herkomst duidelijk kan worden aangetoond. Bij overdracht of verkoop moet altijd een overdrachtsverklaring of registratie aanwezig zijn. Hierdoor kan bij controles worden bewezen dat de vogel afkomstig is uit legale kweek en niet uit de natuur is onttrokken.
De houder de dient legale herkomst van de vogel aan te tonen:
- De vogel is voorzien van een uniek merkteken. In het geval van vogels is dit een naadloos gesloten pootring die bij een volwassen vogel niet meer van de poot kan worden verwijderd.
- Bij elke overdracht dient een herkomstverklaring/ overdrachtsverklaring te worden opgemaakt en ondertekend door de afgevende en ontvangende partij.
- Let op: bij controle dienen ook gegevens van de ouderdieren én grootouderdieren getoond te kunnen worden.
Man:
De man heeft een zachtroze verenkleed met een subtiele blauwe tint op de vleugels. De kop is iets donkerder roze, wat contrasteert met de lichtere borst en buik. De vleugeldekveren zijn donkerder met een lichte rand, wat een versleten uiterlijk kan geven. De rug en staart zijn grijsbruin, met een lichte glans die bij fel licht zichtbaar is. De snavel is klein en grijs, met een lichte wasachtige structuur aan de basis. De poten zijn grijsachtig met een gladde textuur. De iris is donkerbruin, omringd door een dunne, onopvallende oogring.
Vrouw:
De vrouw heeft een bleker verenkleed dan de man, met een meer uitgesproken grijsbruine tint. De kop is minder roze en neigt naar een grijzige kleur, wat een zachter contrast geeft. De vleugels hebben minder blauwe tinten en zijn overwegend grijs met lichte randen. De borst en buik zijn lichtroze, maar minder intens dan bij de man. De snavel is vergelijkbaar in vorm en kleur, maar iets kleiner. De poten zijn eveneens grijs, maar met een iets ruwere structuur. De iris is donkerbruin, met een subtiele, grijze oogring.
Juveniel:
Juvenielen hebben een doffer verenkleed met een overwegend grijsbruine kleur en weinig roze tinten. De kop is grijs met een lichte roze waas, die nauwelijks opvalt. De vleugels zijn grijs met een lichte rand, zonder de blauwe tinten van volwassen vogels. De borst en buik zijn vaalroze, met een meer matte uitstraling. De snavel is kleiner en donkerder, met een minder ontwikkelde wasachtige basis. De poten zijn grijs en hebben een gladde textuur. De iris is donkerbruin, zonder duidelijke oogring.
Kuiken:
Kuikens zijn bedekt met een dunne, grijze donslaag die een zachte uitstraling heeft. De snavel is klein en lichtgrijs, met een nauwelijks zichtbare wasachtige basis.